In het afgelopen jaar hebben we vier literaire
boeken voor Nederlands moeten lezen.
Vroeger las ik veel Nederlandse boeken, maar sinds een
paar jaar lees ik het liefst Engelse boeken. Nederlandse boeken lees ik
eigenlijk nog voor school, niet meer voor mijn plezier. Ik kom door veel
Nederlandse boeken met moeite heen, maar er zijn natuurlijk wel boeken die ik
leuk vond om te lezen. Zo vond ik ‘Spijkerschrift’ van Kader Abdolah heel mooi
geschreven. Ik denk dat die wel op mijn nummer een komt van de boeken die ik
tot nu toe heb gelezen. Op een goede nummer twee komt ‘Het diner’ van Herman
Koch en op de derde plek komt dan ‘Terug naar de kust’ van Saskia Noort. Een van
de boeken die ik dit jaar nog wil lezen is ‘De volmaakte verdwijning’ van
Derwent Christmas.
Ik heb vorig jaar geen favoriete auteur ontdekt, dit kan
onder andere komen omdat ik van de meeste auteurs maar een boek heb gelezen.
De boeken die mij het meest aanspreken zijn vaak de
boeken die zo zijn geschreven, dat je alle gedachten en gevoelens van de
hoofdpersoon meekrijgt. Een echt favoriet genre heb ik niet, en onderwerpen ook
niet. Fictieve boeken spreken me echter niet aan.
Als ik mijn leesautobiografie terug lees dan denk ik niet
dat er veel is veranderd, ik heb de afgelopen maanden niet heel veel gelezen. In
de komende maanden wil ik heel graag meer gaan lezen, wel zullen dit
voornamelijk Engelse boeken zijn.
