Geschreven
door: Herman Koch
Samenvatting
van het boek
Paul
Lohman is vader van Michel en gelukkig getrouwd met Claire Lohman. Na
een carrière als geschiedenis docent op de middelbare school is hij
op non-actief gesteld door zijn agressieve uitingen op het werk en in
zijn privé leven. Paul is de broer van presidentskandidaat Serge
Lohman.
Het
verhaal begint bij een diner dat Paul en Claire hebben met zijn broer
Serge en zijn vrouw Babette in een duur restaurant. Een restaurant
waar ‘normale’ mensen volgens Paul niet komen.
Tijdens
het diner valt het Paul op dat Babette heeft gehuild, ze verbergt
haar ogen achter een donkere bril. Het gezelschap gaat gewoon aan
tafel zonder iets te laten merken. Al snel lopen de spanningen hoog
op. Paul en Claire zijn totaal geen types voor een restaurant als
dit. Paul ergert zich dood aan de Gerant van het restaurant. Die,
door middel van zijn pink, aanwijst waar alle gerechten wel niet
vandaan komen en hoe ze zijn gemaakt.
Eerst
wordt er gepraat over alledaagse dingen zoals films, vakanties e.d.
Maar als Paul na een bezoek aan het toilet terug komt bij de tafel is
het mis gegaan. Babette is in huilen uitgebarst en vlucht naar de
tuin. Claire volgt Babette om met haar te praten. Serge en Paul
blijven alleen over.
Serge
schuift de huilbui van Babette op de hormonen. Volgens hem heeft ze
er al langere tijd last van. Het wordt Paul wat teveel en hij
verdwijnt ook van tafel om te kijken waar Claire en Babette zolang
blijven. Eenmaal in de tuin voelt Paul een mobieltje afgaan in zijn
zak, het mobieltje van zijn zoon. Die middag had hij stiekem in het
mobieltje gekeken op zoek naar een filmpje.
Hij
neemt op en krijgt zijn eigen zoon aan de lijn die zich afvraagt wat
zijn vader met zijn mobieltje doet. Michel wil zijn mobiel wel op
komen halen. Hierdoor heeft Paul nog maar even de tijd om het filmpje
te zoeken. Hij vindt een filmpje waarin zijn zoon en de zoon van
Serge een zwerver mishandelen op het station. Ook luistert hij snel
de voicemail af. Op de voicemail staat een bericht van Claire waarin
ze zegt dat ze het vanavond moeten doen, en dat papa nergens van
wist. Paul weet niet wat hem overkomt, zijn vrouw en zoon houden iets
voor hem achter.
Na een
tijdje komt Michel aan. Op dat moment vertelt Paul aan de lezer wat
er allemaal is gebeurd. Op weg naar huis van een schoolfeest gingen
Michel, Rick en Beau, de geadopteerde zoon van Serge en Babette, nog
even pinnen. In het pinhokje lag een stinkende zwerfster te slapen.
De zwerfster begint te schelden en zegt dat ze op moeten rotten. Dat
maakt Michel en Rick kwaad, Beau heeft er geen zin in en gaat naar
huis. Michel en Rick beginnen dingen van straat te halen en het tegen
de zwerver aan te gooien. Ze gooien en bureaulamp en een lege
jerrycan. Maar dan gaat het mis… Er komt een aansteker bij en de
jerrycan, waarvan de jongens dachten dat hij leeg was, ontploft en de
zwerfster is op slag dood….
Paul
en Claire komen achter dit incident na een uitzending van Opsporing
Verzocht. De camera’s in het pinhokje hebben alles opgenomen. Op de
beelden is niet te herkennen wie de jongens zijn, maar Paul herkent
zijn enige kind meteen. Claire lijkt niets te merken, ten minste zo
doet ze.
Langzamerhand
komt de aap uit de mouw. Michel vertelt dat Beau Michel en Rick
chanteert door een filmpje met hun stem op de achtergrond op YouTube
te zetten. Als Michel en Rick geld geven aan Beau is er niks aan de
hand, maar als ze dat niet doen dan gaat Beau naar de politie.
Als
Michel is vertrokken, en Claire en Babette zijn teruggekeerd gaan ze
terug naar het restaurant en schuiven weer aan bij Serge.
Dan
begint Serge te vertellen dat hij een plan heeft om de toekomst van
zijn zoon te beschermen. Hij wil aftreden als toekomstig president.
Volgens hem kan Rick er niet mee leven dat hij de dood van een
zwerver op zijn geweten heeft. Babette en Claire verklaren Serge voor
gek, Paul kan het allemaal niet zo schelen.
Serge
vertelt dat hij een persconferentie gaat geven in het café waar Paul
en Claire altijd komen. Dat maakt Paul wel kwaad. Serge en Babette
betalen de rekening en verlaten het restaurant.
Claire
verteld aan Paul dat ze alles in scène heeft gezet. Het
geheimzinnige gedoe van Claire over Michel heeft allemaal een reden.
Aan tafel had Claire Michel opgebeld, later vertelt ze aan Paul dat
dat toneel was en dat ze Michel een alibi wilde geven.
Claire
vertelt de rest van haar plan aan Paul. Ze wil dat hij zijn eigen
broer verwond zodat de persconferentie niet door kan gaan. Paul vindt
die geen goed idee. Dan gaat ook Claire van tafel ze gaat alvast
richting het café waar Serge de pers toe gaat spreken. Paul blijft
achter tot hij sirenes hoort, hij loopt zo normaal mogelijk naar
buiten. Meteen heeft hij in de gaten wat er aan de hand is. In zijn
plaats heeft Claire zijn broer verwond. Zo kan alsnog de
persconferentie niet door gaan. Met een minuscuul knikje gebaart
Claire dat Paul snel naar huis moet gaan. Zij eindigt op het politie
bureau. Michel en Rick hebben in de tussentijd met Beau afgerekend.
Je weet niet precies wat ze hebben gedaan maar Beau is vermist.
Mening
Mijn
broer gaf me dit boek, en vertelde me dat als ik nog een boek voor
Nederlands moest lezen, dat ik dan zeker deze moest lezen. Zonder dat
ik echt wist waar dit boek over ging, want het heeft geen flaptekst,
begon ik met lezen. Ik zat al redelijk snel in het verhaal, omdat het
boek makkelijk te volgen is. De schrijver gebruikt geen moeilijke
woorden, wat het lezen een stuk leuker maakte. De spanning werd er in
gehouden doordat er soms dingen achtergehouden werden voor de lezers,
terwijl de personen in het verhaal al wisten wat er aan de hand was.
Er zaten redelijk wat flashbacks in het boek, die je vaak meer
informatie gaven en wat afwisseling gaven. Wel maakten sommige
langere flashbacks het moeilijker om weer in het verhaal te komen,
net als je in het verhaal van de flashback zit, gaat het verhaal weer
over naar het diner.
De
hoofdpersonen worden goed beschreven, wat je ook meteen een goed
beeld van hen geeft. In een verhaal vind ik dit best wel belangrijk,
hierdoor kan ik me ook beter in het verhaal plaatsen.
De
opbouw van het verhaal vind ik goed bedacht en heb ik nog bijna nooit
gelezen. De schrijver houdt de spanning er in en zorgt er toch voor
dat je wil blijven lezen, ondanks de lange stukken dat je moet
wachten op antwoorden, en laat alles aan het einde van het boek op
zijn plaats vallen. Het open einde laat echter veel vragen over aan
de lezers, wat best een leuk effect geeft; iedereen heeft een ander
idee in zijn hoofd over wat er bijvoorbeeld met Beau is gebeurd, of
hoe het met Claire is afgelopen.
Ik
ben het met mijn broer eens; als je nog een boek zoekt om te lezen
zou ik deze, ondanks dat het een redelijk lang boek is, aanraden.
Open
plekken en spanningsbogen
1.
(pagina 15-126)
De
belangrijkste open plek uit dit boek begint op pagina 20, Paul kijkt
in de mobiel van zijn zoon naar een video; 'Ik keek en voelde mijn
hoofd langzaam koud worden. Het was het soort kou dat je voelt als je
een te grote hap van een ijsje neemt of te gulzig drinkt van een
ijskoude drank.'
hierna
kwam zijn zoon naar boven gerend en laat de schrijver het onderwerp
terzijde.
Je
komt er achter dat Michel en zijn neef iets hebben gedaan, maar wat
wordt niet gauw duidelijk gemaakt. 126,,
bladzijden diep in het
boek kom je erachter wat de jongens daadwerkelijk hebben gedaan.
2.
(pagina 89-241)
Op
een gegeven moment, als Paul terug komt van de wc's, ziet hij dat
Babette aan het huilen is. Als Babette en Claire weg lopen probeert
Serge er een beetje omheen te draaien;
''Het
zijn de hormonen,' vervolgde hij. 'De ene keer heeft ze het te warm
en moeten alle ramen open, het volgende ogenblik is ze opeens in
tranen.'
Ik
denk dat hij hiermee duidelijk probeerde te maken dat Paul er niet
verder naar moest vragen.
Op
pagina 241 vertelt Serge dat hij zich in de verkiezingen terug wil
trekken, waar Babette het zeker niet mee eens is. Dit is ook de reden
waarom ze op pagina 89 aan het huilen was.
3.
(pagina 151-153)
Paul
bekeek de beelden van Opsporing Verzocht nog
een keer en merkte helemaal aan het einde van de video iets op, 'Iets
wits dat bij een eerste bezichtiging niemand zou zijn opgevallen.' je
vraagt je af wat hij ziet.
Nadat
de schrijver twee pagina's lang heeft geschreven over hoe Paul
inzoomde op dit beeld, komt Paul tot de conclusie dat het de schoen
is van zijn zoon, en dat nadat ze weggerend waren, terug zijn gekomen
om met eigen ogen te zien wat ze hadden aangericht.
4.
(pagina 124-175)
Paul
hoort de voicemail die zijn vrouw naar zijn zoon heeft gestuurd; 'ik
zorg wel dat we tot na twaalven weg blijven. Dus vanavond moeten
jullie het doen. Papa weet helemaal van niks en dat wil ik graag zo
houden.'
Op
dit moment weten wij even weinig over waar ze het over hebben als
Paul. In een later hoofdstuk wordt duidelijk gemaakt wat Claire met
Michel had afgesproken en wat zij allemaal wist wat Paul nog niet
wist.
Je hebt de opdracht goed uitgewerkt. Dit is alvast een goede voorbereiding voor klas 6. Wel ben ik benieuwd hoe de personages dan zijn uitgewerkt. Als je ze nu al goed beschrijft, helpt dat ook weer voor klas 6.
BeantwoordenVerwijderen