De 'Jongeren Literatuurprijs' voor Spijkerschrift.

Volkskrant 31 juni 2017

Dit jaar heeft Spijkerschrift, een prachtig werk van Kader Abdolah, niet de Jongeren Literatuurprijs gewonnen, en ik ben het er niet mee eens.

Iedereen heeft er wel een: een lievelings boek, het boek die je steeds weer kan lezen en je krijgt er nooit genoeg van. Dat boek moet natuurlijk niet te moeilijk zijn om te lezen, want het liefst lezen we hem in een keer uit. Het verhaal moet niet te eentonig zijn, want als het alleen maar over een onderwerp gaat raken we snel ongeïnteresseerd, toch?

Als je 'Spijkerschrift' begint te lezen ben je meteen om, dit boek heeft het allemaal.

Het boek gaat over Aga Akbar, een doofstomme man, en zijn zoon Ismaiel. Aga leert spijkerschrift en houdt hiermee een dagboekje bij. Ismaiel probeert dit te vertalen om er zo achter te komen hoe zijn vader in het leven staat. Wanneer alles voor Ismaiel fout dreigt te gaan vlucht hij naar Nederland.

Het verhaal gaat niet alleen over de vader van de schrijver, maar er wordt ook geschreven over het leven in een dorpje bij de Saffraanberg. Dit zorgt voor afwisseling en de keuze van de schrijver om dit te doen was heel slim; het houdt de lezer vast en laat het niet eentonig zijn. Maar daar laat de schrijver het niet bij, want hij gebruikt ook veel citaten van Perzische en Nederlandse dichters.

Het verhaal leest heel makkelijk. In niet te lange zinnen, die Aga Akbar zelf ook had kunnen begrijpen, wordt je meegenomen in het leven van Aga en Ismaiel. Op 34-jarige leeftijd kwam schrijver Abdolah in Nederland wonen.

Vaak zou je dan denken dat er veel taalfouten in zitten en dat het boek hierdoor minder snel leest. Maar bij Abdolah geldt dat niet, toen hij in Nederland kwam heeft hij meteen o.a. Een jaar Neerlandistiek gestudeerd, vlak daarna bracht hij ook al zijn eerste boek uit.

Zo wordt in een recensie op Hotel Boekenlust geschreven: 'Ik heb veel bewondering voor deze schrijver, niet alleen als meesterverteller, maar ook hoe hij zich onze taal, het Chinees van het Westen, eigen weet te maken en daar zulke mooie boeken mee weet te schrijven.'

Niet alleen heeft hij in die tijd Nederlands gestudeerd, maar ook heeft hij Nederland heel goed geobserveerd. Hierdoor weet hij alles wat hij over Nederland schrijft heel echt over te laten komen. En omdat hij zelf ook dingen als het verzet heeft meegemaakt weet hij dat ook heel mooi over te brengen.

'Spijkerschrift' heeft alles voor het perfecte boek. Het verhaal over een doofstomme man en zijn zoon neemt je in heel veel gebeurtenissen mee. Het is bijzonder hoe iemand die tot zijn vierendertigste nooit Nederlands heeft gesproken of gehoord, je zo goed mee kan nemen in zijn verhaal over hem en zijn vader.

Bron: www.hotel-boekenlust.nl/bibliotheek/548-Kader-Abdolah-Spijkerschrift.html